Forum Aski - Türkiye'nin En Eğlenceli Forumu
 

Go Back   Forum Aski - Türkiye'nin En Eğlenceli Forumu > Hayat ve Eğlence > Aşk - Şiir Dünyası > Aşka Dair Herşey
facebook bağlan


En Çok Kendime

Aşka Dair Herşey kategorisinde açılmış olan En Çok Kendime konusu , En Çok Kendime Hayli zaman oldu kapıyı açmayalı, hayli zamandır açılmadı kapılar. En son hangi günü çalıyordu zamanın eli, ya da en son ne zaman o güzel ışık süzülüyordu aralıktan?... ...


Yeni Konu aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Arama Stil
Alt 13.01.2015, 15:05   #1 (permalink)

Kullanıcıların profil bilgileri misafirlere kapatılmıştır.
Standart En Çok Kendime



En Çok Kendime
Hayli zaman oldu kapıyı açmayalı, hayli zamandır açılmadı kapılar.

En son hangi günü çalıyordu zamanın eli, ya da en son ne zaman o güzel ışık süzülüyordu aralıktan?...
Problemlerimi demledim, hani en olmayacak zamanda üst üste içilen çay misali yudumlarken sonun başlangıcına serzenişler.

Dönüm noktasında yeni bir çığlığa gebe hayat… Seviyorum acıyı, seviyorum zehirleyen karanlığı. Panzehir aydınlıksa ve bir gün umudum panzehirin icadı olacaksa seviyorum yaşadığım her şeyi...
Bir zaman bende hırsızlık yapacağım, bende el uzatacağım o sandığa, gizli mabette gölge misali dolaşıp odaları gezeceğim. Ben de o anahtarı bulacağım ve hissettirmeden açıp çalacağım rengârenk gök kuşağına boyanmış mutluluğu.

Ben çoktan yoruldum da çaktırmıyorum, çoktan kayıp aranıyor yazdırdım kalbime de ortadayım ya anlaşılmıyor. Herkesten fazla kanayan yaralarımı gülüşlerime gizledim, nedenlerim çok derin aslında lakin sığ sularda yüzdürüyorum gibi. Rolümü oynuyorum, yalnızlığımı yaşıma yasladım. Gecikiyorum her şeye, gecikmişliğim koyuyor en çok… Neden sanki şimdi dediğim o kadar çok yaşanan var ki! Neye sitem edeyim, kimi sorgulayayım ya da kime atayım suçu en büyük suçlunun ben olduğunu bilirken. Yangınları zamanında söndürmez isen etrafında ne var ne yoksa yakar geçer, işte bundan ürküyorum. Küçük cılız bir ateş parçası iken her gün biraz daha büyüyor, her gün biraz daha sıçrıyorum... Söndürün diye bağıran o sessiz çığlık var ya, işte o ses benim sesim... Duyulmuyor biliyorum ama gücüm yetene kadar bağırıyorum.

Anlaşılmamak, kavuşamamak, kaybetmek...

Bu kelimeler kavramlarımı birbiriyle savaştırıyor. Sevgiyle başlayan cümleler anlaşılır derken birde bakıyorum ki hiç anlaşılmamışım. Özlem güzeldir kavuşma ihtimali varsa derken hiç kavuşamadığım özlemlerimi nereye sığdırayım? Kazanmak için savaşırken kayıplarımı sığdıracak yerim kalmadı. Oysa kaybetmemek adına neler feda etmişken. Bu çelişkiler içinde bana yer var mı bu hayatta?
Kendimi hiç bir zamana, hiç bir mekâna hiç bir yüreğe sığdıramadım. Sınırdaki dikenli tellere takıldım. Oysa tamda onca mayınları geçmeyi başarmışken...

Neye bu gözyaşları, kime?
En çok kendime, en çok şu kendime küstürdüğüm yüreğime.

Mirage ( Özlem Ayral )

__________________


Papatya isimli Üye şimdilik offline konumundadır Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Yukarı'daki Konuyu Aşağıdaki Sosyal Ağlarda Paylaşabilirsiniz.


(Tümünü Görüntüle Konuyu Görüntüleyen Üyeler: 3
Amazonn, Hifa, Papatya
Seçenekler Arama
Stil

Yetkileriniz
Konu Açma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Forum hakkında Kullanılan sistem hakkında
Forumaski paylaşım sitesidir.Bu nedenle yazılı, görsel ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenmektedir.Bu nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir.Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazılı, görsel ve diğer materyalleri 48 saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır. Bildirimlerinizi bu linkten bize yapabilirsiniz.

Telif Hakları vBulletin® Copyright ©2000 - 2016, ve Jelsoft Enterprises Ltd.'e Aittir.
SEO by vBSEO 3.6.0 PL2 ©2011, Crawlability, Inc.

Saat: 16:00